Bent u ook niet blij dat alle drukte van de bruiloft achter de rug is ?
Er is zoveel werk dat ik hare majesteit verwaarloos.
De ministers zijn er, majesteit.
Laat ze binnen.
Heren.
Excellentie, ga uw gang.
De ministerraad behandelde gisteren de amnestie...
... die zijne majesteit in Hongarije wil verlenen.
Het spijt me u te moeten mededelen...
... dat deze amnestie eenstemmig werd afgekeurd.
De reden ?
Alle ministers zijn van mening dat deze amnestie...
... een nieuw gevaar voor Oostenrijk zou betekenen.
Het is gevaarlijker om het eigen land als vijand te bejegenen.
Ik zet de amnestie tegen de wil van mijn ministers door.
Majesteit, mag ik... - Laat het meteen bekendmaken.
Aartshertogin Sophie.
Ik wil alleen zijn met gravin Esterhazy-Liechtenstein.
U bent intendante van de keizerin omdat ik u vertrouw.
Ik wens alles wat hare majesteit doet te weten, niet uit nieuwsgierigheid...
... maar omdat ze gezien haar leeftijd mijn leiding nodig heeft.
Ik zal het vertrouwen dat hare hoogheid in mij stelt zeker niet beschamen.
Wat weet u ?
Er is weer een papegaai gearriveerd.
Kunnen deze dieren niet in de menagerie worden ondergebracht ?
Hun geschreeuw is verschrikkelijk.
Als het hare majesteit bevalt deze dieren te houden...
... kan ze dat doen waar ze wil.
U kan ik aanraden watjes in uw oren te stoppen.
Opent u deze lade.
Wat is dat ?
Het dagboek van de keizerin. - Geef hier.
Heeft u mij nog wat te melden ?
De keizerin vindt de badkamers te primitief.
De badkamer van Maria-Theresia is goed genoeg...
... voor een prinsesje dat toevallig keizerin is geworden.
Nog wat ?
Hare majesteit vraagt ook of kolonel Böckl uit Ischl...
... zich nog niet gemeld heeft.
Kolonel Böckl uit Ischl ? Ken ik niet.
Kijkt u mij eens goed aan.
Valt u niets op, postmeester ?
Je haar is geknipt.
Kijkt u wat lager. - Je snor is eraf.
Nog lager.
Böckl, je bent kolonel geworden. - En naar Wenen overgeplaatst.
Gefeliciteerd. Vertel op.
Weet je nog dat de keizerin die ring bij jou verpandde ?
Omdat ze het telegram niet kon betalen.
Juist. Die ring heb ik haar persoonlijk overhandigd...
... waarop de keizerin mijn bevordering aanvroeg.
Ik sta de keizerin persoonlijk ten dienste.
Mijn lieve Elisabeth. - Onze Elisabeth.
Nee, mijn Elisabeth.
Er is me iets vreselijks overkomen. - Wat is er dan gebeurd ?
Ik ben verliefd geworden op de keizerin.
Als ze me aankijkt, lijkt mijn hoofd te barsten.
Als ze me aanspreekt, ga ik stotteren.
Als ze me toelacht, val ik bijna flauw.
Haar glimlach, die glimlach.
Ik hou van haar.
Kroatisch leer ik nooit.
Wat komt er nu ?
Nog een taalles, majesteit. Hongaars.
Ik hou van alles wat Hongaars is. U ook, gravin ?
Ik haat alles wat Hongaars is.
Ach ja, u heeft uw man verloren in Hongarije.
Het spijt me dat ik u daaraan herinnerd heb.
Wat wenst u, gravin ?
Aartshertogin Sophie laat u deze verhandeling...
... over het Spaanse hofceremonieel overhandigen...
... met het verzoek het uit het hoofd te leren.
Negentien bladzijden ?
Toegang hebben alleen de allerhoogste vrouwen en de appartementdames.
Wat zijn dat ?
De dames die, niet zoals die van kleine toegang...
... toegelaten worden in de vertrekken van de keizerin.
Er is streng bepaald wie bij de keizerin mag komen.
Slecht 23 heren van de oudste families...
... en 229 dames van de zogeheten grote toegang.
Goed, ik zal deze onzin uit het hoofd leren.
Gravin Bellegarde ?
Laat Dr. Falk binnen, zodat ik wat frisse lucht krijg.
Zijne majesteit heeft u gisteren ontvangen ?
Jawel, keizerlijke hoogheid.
Uw gezicht voorspelt niet veel goeds.
Ik vrees dat u even ontzet zult zijn als ik.
We laten de grammatica nu achterwege.
Ik zal weer over het mooie Hongarije vertellen.
Graag. Heeft u weer prenten bij u ?
Ja, majesteit. Prenten van de poesta.
De eindeloze Hongaarse vlakte met kudden schapen en runderen.
En dat is het koninklijk slot...
... dat al 325 jaar leegstaat.
Wanneer zal er weer een koning wonen ?
Een koning die de Hongaren weer de vrijheid schenkt.
Ik zal alles doen wat ik kan om uw land te helpen.
Ik weet niet hoe het komt...
... maar ik voel me zo aangetrokken tot Hongarije...
... alhoewel ik het niet ken.
Dat merk ik.
De Hongaren vereren u ook, al kennen ze u alleen uit krantenartikelen.
Meer nog, majesteit.
Ze houden van u, omdat ze weten dat u hun goede engel bent.
Je hebt amnestie verleend in Hongarije ?
Ja, mama.
Geldt dat ook voor de rebellenleider, graaf Andrassy ?
Natuurlijk. Ik wil niet dat iemand in mijn land ongelukkig is...
... terwijl ik gelukkig ben.
Uit sentimentaliteit kan je niet regeren.
We waren het er toch over eens...
... dat je een opstand alleen met harde hand kunt onderdrukken.
Maar verzoenen kan je alleen door goedheid.
Ik weet al door wie je je hebt laten beïnvloeden.
Inderdaad, mama.
Door Sissi.
En ik ben haar er dankbaar voor.
Ik vraag me af of je haar hier ook dankbaar voor zult zijn.
Wat is dat ? - Haar dagboek.
Hoe komt u daaraan, mama ?
Dat doet er niet toe. Lees het.
Niet voor ze daarin toestemt.
Dan lees ik je een gedicht voor.
daar is de jonge lente weer die de boom frisgroen tooit
en de vogels nieuwe liedjes leert en de bloemen bloeien laat
Dat is toch heel mooi, mama ?
maar brengt ze mij vreugde hier in dit verre land ?
ik verlang naar de zon van thuis ik verlang naar het Isar-strand
Zal ik verder lezen ?
Laat u me nu alleen.
Er hebben hier zich vreemde gewoonten genesteld.
Wie krijgt er nu audiëntie ? - De gezant uit Parijs.
Laat hem twee minuten wachten.
Ik blijf niet lang, maar ik verlangde zo naar je.
Ik wilde vragen of je me nog graag ziet.
Nee, helemaal niet. - Waarom niet ?
Omdat je je niet om me bekommert.
Ik ? Jij bekommert je niet om mij.
Je zit de hele dag te schrijven en te regeren.
Vaak weet ik niet meer hoe je eruit ziet.
Ja, ik ben jaloers.
Waarop dan ? - Op je bureau.
Mijn dagboek ? - Ja, mama bracht het me.
Dan nam ze het uit mijn la.
Ik heb er niet in gelezen. - Ik had niet anders van je verwacht.
Mama heeft een gedicht voorgelezen. Wel mooi, maar...
Heb je heimwee naar Beieren ?
Ja, als ik alleen ben.
Oostenrijk is toch je vaderland.
Zeker, maar ik kan het niet helpen dat ik soms verlang...
... naar Possenhofen, mijn familie. Begrijp je dat niet ?
Ja en nee.
Ik doe toch alles opdat je je hier zo goed mogelijk thuis zult voelen.
Ik dacht dat je gelukkig was.
Dat ben ik ook.
Maar alleen als jij bij me bent. En dat is zo zelden.
De Oostenrijkse gezant in Parijs, Baron von Hübner.
Laat hem binnen.
Tot aan tafel. Wat doe je intussen ?
Op jou wachten. Zoals altijd.
Kom strak even bij me. Ik heb belangrijk nieuws.
Kolonel, wat u denkt u wel ?
U komt uit Ischl en zegt dat u de keizerin wilt spreken.
Denkt u dat dat zomaar gaat ? - Ik ben hier ambtshalve
Dacht u dat ik hier voor de pret zit ?
Kolonel, u zult moeten overschakelen van militaire regels naar hofregels.
Alles gaat volgens de etiquette.
U moet een audiëntie aanvragen, op toelating wachten...
... en dan zal ik u zeggen of...
Sta op.
Omdraaien.
Dat gezicht heb ik eerder gezien.
Meermaals, hoogheid. In Ischl had ik het genoegen, de eer.
Ach ja, de onheilsprofeet die altijd zo verward verslag kwam uitbrengen.
Ik ? Hoezo ?
Ceremoniemeester, wilt u de kolonel uitleggen...
... dat er aan het hof geen vragen worden gesteld ?
En hij staat op mijn kleed. - Kolonel.
Excuses.
Bij de keizerin-moeder heeft u geen wit voetje.
Zij bij mij ook niet.
Geen kritiek op de hoogste personen.
Het was gewoon een vaststelling.
Ook vaststellingen heeft u aan het hof niet te doen.
Aan het hof heeft u niets te doen.
IK krijg het nog moeilijk met u. Waar waren we ?
Daar. - Nee, waar hadden we het over ?
Over de etiquette.
U moet eerst de audiëntie aanvragen bij hare majesteit...
... dan moet u op toestemming wachten.
Tenslotte moet u wachten tot ik u zeg wanneer hare majesteit...
Het zal niet meer gebeuren.
Ik ben blij dat de keizer u zo vlug liet overplaatsen.
Majesteit, ik zou u willen zeggen dat...
Ik... - Wat wilde u zeggen ?
Ik ben het vergeten.
Ik wilde zeggen dat hare majesteit...
... geen trouwere dienaar zal hebben dan ik.
Daar ben ik zeker van.
Wat is er, kolonel ? - Een glas water, graag.
Voelt u zich onwel ?
Dat glimlachje. - Welk glimlachje ?
Dat glimlachje. - Mijn glimlachje ?
Nee, het glimlachje van de keizerin.
Is mijn vrouwtje slecht gehumeurd ?
Ik ben geen vrouwtje en ik ben schitterend gehumeurd.
Wat zeg je ?
Ik ben schitterend gehumeurd. - Bravo.
Kent hare majesteit het hofceremonieel al uit haar hoofd ?
Nog niet, hoogheid. Hare majesteit is uitgereden.
Ik dacht het al. Bij haar gaan paarden voor alles.
Als je het mij vraagt, bij mij ook, Sophietje.
Ik ga maar eens naar het Prater.
Tot straks, Sophie.
Wat is er ? - Een kusje.
Goedemorgen, schoonpapa. - Goedemorgen, kind.
Ik hoorde dat je in het Prater was en ik ben ook gekomen.
Mooi. Hoe gaat het met je ?
Goed. Je hoeft niet zo te schreeuwen. Ik hoor alles goed.
Sinds wanneer ? - Sinds altijd.
Maar ik hoor alleen wat ik horen wil.
Dat is heel praktisch, weet je ?
Als ik na vier keer nog niet antwoord, geeft men het op.
Dat heb je slim bekeken.
Maar verklap het niet, majesteit. - Beloofd.
Bravo. - Tot ziens.
Wat ? Is hare majesteit inkopen gaan doen ?
Ja, hoogheid. Op de Kolenmarkt.
Van wie weet je dat ? - Van de koetsier.
Er was een ware volkstoeloop...
... en de menigte heeft het kleed van hare majesteit gescheurd.
Onvoorstelbaar.
Sissi.
Al klaar ?
Ik was nieuwsgierig naar wat je me wilde zeggen.
Ik wilde je vragen of je weet dat we een nieuwe papegaai hebben.
Die rode ?
Van wie komt hij ? - Van tante Marie.
En weet je ook welke dag het vandaag is ?
Vandaag ? Donderdag.
Tja, je hebt zoveel te doen.
Je mag wel eens wat vergeten. We zijn vandaag vier weken getrouwd.
O ja ? Is het al zo lang ?
Een cadeautje. Ik hoop dat je er blij mee bent.
Wat lief dat je daaraan gedacht hebt.
Gekocht op de Kolenmarkt. - Was je op de Kolenmarkt ?
De Weners lieten me bijna niet naar huis gaan.
Ze hebben zelfs m'n kleed aan flarden gerukt.
Gescheurd.
Allemaal etsen van Wigand.
De Slotpoort, Slot Laxenburg, de Spinster aan het Kruis...
Zo prachtig allemaal. Die kleine mensjes, die boompjes.
En wat is dat ? - De Weilburcht in Baden.
Wat is dat ? - Mijn cadeautje.
Je was het niet vergeten.
Ik zal nooit vergeten hoe gelukkig je me elke minuut maakt.
Nooit.
Ik ben ook heel gelukkig.
Nu moeten we gaan. We hebben gasten.
En dit kom ik straks halen.
Wat is dat ?
Bier uit München en varkenspootjes. - Een nieuwe verrassing, mama.
Franz, je bent een schat. Daar snak ik al heel lang naar.
Wilt u ook bier, schoonmama ? - Nee, liever valeriaandruppels.
En jij, schoonpapa ? - Pardon ?
Wil jij ook bier, schoonpapa ? - Ja, natuurlijk.
Franz ? - Vooruit maar.
Eminentie ? - Graag, majesteit.
De meerderheid is voor bier.
Ik benieuwd hoe het bier smaken zal.
Heerlijk. De varkenspootjes zijn verrukkelijk.
Proost.
Dat was lekker. - Niet slecht.
Franz Karl. - Bravo.
Ik hoop dat dit maar een keer gebeurt, lieve Franz...
... en dat je van het Weense hof geen kroeg maakt.
Wees gerust, mama.
Een brief van Sissi.
Wat schrijft ze ? - Ik heb het nog niet gelezen.
Lieve ouders, vandaag heb sinds lange tijd...
... weer bier gedronken en varkenspootjes gegeten. Heel lekker.
Ik moest natuurlijk meteen aan Papili denken.
Ik verlang elke dag meer naar jullie en onze bergen.
Ik heb hier alles en eigenlijk niets.
Zoals ze voorzien had. Ze zit in een gouden kooi.
Zou het wel goed voor haar zijn ? - Als ze maar van Franz houdt.
En hij van haar.
Ze schrijft: Franz raadt al mijn wensen en draagt me op handen.
Drink niet zoveel, jij.
Jij draagt me niet op handen. Jij kijft alleen.
Dat is allemaal door het lot bepaald.
Niet dat ik graag bier drink, maar dat onze Sissi keizerin geworden is.
Dat gebeurt niet zomaar. Waarschijnlijk heeft ze een taak op deze wereld.
Wie is de volgende ? - Graaf Julius Andrassy.
Laat hem maar komen.
Graaf Julius Andrassy.
Ik ben blij u in Wenen te kunnen begroeten.
Komt u verder.
Majesteit, na mijn verbanning wilde ik uwe majesteit als eerste zien...
... om uwe majesteit te bedanken...
... voor wat uwe majesteit voor Hongarije heeft gedaan.
Sta op, graaf Andrassy.
De keizer verleende u de amnestie. Hem moet u bedanken.
Ik bedoelde de amnestie niet.
Die kan de terechtgestelde niet het leven teruggeven...
... noch zijn gezin het geluk.
Maar een hart dat klopt voor een volk maakt alles weer goed.
Voor die liefde wil ik uwe majesteit bedanken.
Ik zal alles doen om mijn land met Hongarije te verzoenen...
... en uw land weer gelijke rechten te geven.
Opdat dit geen lege woorden zullen zijn...
... inviteer ik alle Hongaarse ballingen op het volgende hofbal.
We vieren dan de vereniging van onze harten.
Ik ben verontwaardigd. - Wat ?
Ik ben verontwaardigd - Waarover ?
Dat Elisabee onze vijanden hier inviteert.
Vooral die opruier van een graaf Andrassy.
Ik kan niet vergeten dat een Hongaar Franz wilde doden.
Nu is hij weerloos aan zijn vijanden overgeleverd.
Graaf Andrassy vraagt de eer te worden voorgesteld.
Bravo.
Ik geef een rebel geen hand.
Ook al werd zijn schuld door amnestie uitgewist.
Hoogheid, hoe moet ik hem dat zeggen ?
In het Duits of in het Hongaars.
Om het even.
Jammer dat de wals afloopt. Nu moet ik je weer afstaan.
De keizerin-moeder heeft mij en ons allen beledigd...
... door ons nog als vijanden te beschouwen.
Schandalig.
We moeten de zaal demonstratief verlaten.
Je hebt gelijk.
Dat kan niet. U bent de gasten van het keizerlijke paar.
Om het even. Dit nemen we niet. Verzamel de dames.
Het spijt me.
Gaat uwe majesteit nu cercle houden ?
Waar zijn de anderen ?
Majesteit, vergeeft u mij dat ik u aanspreek.
Wat is er ?
De Hongaren zijn beledigd door aartshertogin Sophie...
... en willen het bal verlaten.
Aartshertogin Sophie heeft ons beledigd. Andrassy wil weg.
Weggaan zou een breuk van de nieuwe band betekenen.
Hoe kunnen we ze tegenhouden ?
Laat u mij alleen, Dr. Falk.
Wat is er, Sissi ? Waarom zie je zo bleek ?
Vergeef me als ik het ceremonieel nu verstoor...
... maar ik doe het voor jou en je land.
Wat wil je dan doen ?
Dat kan toch niet, gravin.
Dat weet ik, maar hare majesteit was duidelijk.
Dames en heren. Op keizerlijk bevel, de dames nodigen uit.
Jouw bevel, Franz ?
Het mijne. Kolonel, breng graaf Andrassy mijn invitatie over.
Ik ben sprakeloos.
Zijn alle landgenoten er ?
Nemen we geen afscheid van de keizer ? - Nee, we gaan zonder groet.
Graaf Andrassy, de keizerin vraagt u ten dans.
Deze invitatie is belangrijker, dan de belediging van de schoonmoeder.
We moeten blijven.
Gravin Karoly, vraagt u de keizer ten dans.
Zal ik u begeleiden ?
Alstublieft.
En jij zegt niets, Franz.
Ik ken Sissi's motief niet, maar het spreekt vanzelf...
... dat ik achter alles sta wat ze doet.
Majesteit, mag ik u om deze dans verzoeken ?
Voor mij is dit bal afgelopen.
Hemeltje.
Wat ? Een aanslag ? - De keizerin is flauwgevallen.
Wat zegt de dokter ? - We weten het nog niet.
Hij is nog bij haar. - Wat kan de oorzaak zijn ?
Hare majesteit zal van haar paard gevallen zijn.
Nee, ik was steeds bij haar.
Niet toen ze in het Prater gereden heeft.
Volgens mij is het de blinde darm. Daar heeft ze vaak pijn.
Het ligt aan de ruzie met aartshertogin Sophie.
Zullen we de keizer zeggen dat de dokter er nog is ?
Nee, hij ontvangt de Russische gezant.
De keizer moet beslissen over oorlog of vrede.
Is de dokter nog bij hare majesteit ?
Ben ik zwaar ziek ? - Ik denk het niet.
Alleen moet hare majesteit het paardrijden een tijdje laten.
Een zwaar offer.
Toch moet het, majesteit.
Was het dan zo slecht voor me ? - Nee, dat niet.
Wat heb ik dan ? - U bent in blijde verwachting.
Wat heeft dat te betekenen ?
Franz, ik moet je spreken.
Wat is er, Sissi ?
Franz, we krijgen een kind.
Sissi, is het waar ?
Niet te wild. Voortaan moeten we voorzichtig zijn.
Ik heb nieuws. - Wat ?
Ik heb groot nieuws.
Uit Wenen. Van Sissi.
Sissi krijgt een kind. - Gefeliciteerd. Je wordt grootvader.
Is het waar wat Thomas zegt ?
Dat de ooievaar bij Sissi komt ?
Thomas moet altijd kletsen.
Ja, als God het wil, worden jullie in de lente oom en tante.
Ik word oom. - En ik tante.
Natuurlijk. Jij ook.
Hoogheid, mag ik u hartelijk feliciteren.
Dank u, maar haal vlug de champagne om het te vieren.
Stil nu. Het is bedtijd.
Thomas, neem de ooms en tantes maar mee.
Hopelijk wordt het een troonopvolger.
Ik zou liever een meisje hebben. - Jij wel, maar Franz niet.
Ik ben heel gelukkig.
Dat zijn de gelukkige dagen in een mensenleven.
Maar tegelijk besef je dat je ouder wordt.
En toch lijkt het pas gisteren, de dag dat je...
... me het allermooiste geschenk hebt gegeven. Sissi.
Was ze niet betoverend ? Ik was zo trots op ons kerstkind.
Ik ook.
En nu wordt ze zelf een trotste moeder.
Is het een jongen ?
Een prinses.
Ik ben heel, heel gelukkig.
Hoe gelukkig zou je zijn als het een kroonprinsje was ?
Ik kan niet wachten. - Ik ook niet.
Maar nu heb ik iets gehoord.
Zo, mijn dierbaren. Hier is de jongste prinses.
Precies Sissi. Die ogen, dat haar.
Geef haar ook eens aan mij, Max.
Wacht. Het zijn ook de oren van Sissi.
Max, ik word nog gek van je.
Geef het kind ook eens aan mij.
Heel even. Ik moet alles nog bekijken.
Is ze niet schattig ? Zie je dat neusje ? Net onze Sissi.
Dat mondje.
Hoe zal het prinsesje heten ?
Sissi, natuurlijk. - Nee.
Franz Joseph en ik hadden al beslist dat als het een jongen werd...
... hij Rudolf zou heten.
En als het een meisje zou zijn, wat ik vreesde, Sophie.
Je vindt het toch niet erg dat het niet Ludovika wordt ?
Nee, Ludovika is geen mooie naam. - Sophie ook niet.
Daar heeft hij gelijk in. - Sinds wanneer hoor jij zo goed ?
Ik heb het van zijn lippen gelezen. - Vreemd.
Lieve kinderen, jullie nicht werd vandaag gedoopt als...
... Sophie Anastasia Amalia Elisabeth Francisca Stephanie Carolina Maria.
Zoveel namen ? - Moeten we die allemaal kennen ?
Alleen Sophie.
Heeft de ooievaar Sophietje gebeten ? - Ja, maar ze heeft niets gevoeld.
Ik heb ook niets van de ooievaar gevoeld.
Ik wel.
Binnen enkele dagen zijn papa en ik weer bij jullie.
Daar verheugen we ons op.
Dan spelen we intussen indiaantje.
Is ze niet lief ? - Betoverend.
Bezoek aan het kindertehuis. - Ik kom.
Wel een luidruchtige begroeting.
Hoe oud zijn ze ?
Dat verschilt. Tussen twee en zeven maanden.
Een meisje. Hoeveel weegt ze ? - 5000 gram, majesteit.
Veel meer dan het mijne, maar die is jonger.
Deze heeft honger. Hij wil zijn melk. - Hij heeft al gedronken.
Nee, hij schreeuwt alleen voor z'n plezier.
Ben jij een meisje ? Nee ? Hij weet al dat hij een jongen is.
Jou zullen we laten slapen.
En jij ? Smaakt je duim ?
Jij bent moe. Hoe heet ze ? - Eva.
Jammer dat de keizer er niet is. Hij houdt van kinderen.
Jij bent altijd aan je bureau te vinden.
Waar ben je geweest ? - Ik heb een kindertehuis bezocht.
Heel bijzonder, zoveel kindjes. Eentje was zo klein.
Zo dan.
Maar nooit zo lief als het onze.
Dat spreekt vanzelf. Hoe was het tehuis ?
Schoon, maar het kon er vriendelijker uitzien.
In zo'n huis moet er veel zonlicht zijn.
Je hebt gelijk. Ik zal ervoor zorgen. - En nu naar onze schat.
Maar stil. Ze slaapt vast.
De wieg is weg. Waar is mijn kind ?
Wat is er aan de hand ?
Sissi, ik wist niet dat mama de verhuizing al gedaan had.
Ik wilde het vanavond zeggen.
Mama heeft besloten ons kind op te voeden.
De kinderkamer ligt nu naast haar vertrekken.
Hoe komt ze daarbij ? Ik kan zelf voor mijn kind zorgen.
Dat heeft moeder me geleerd. Ze heeft acht kinderen gekregen.
Mama wilde je geen pijn doen, ik evenmin.
Ik had het je eerder moeten zeggen...
... maar we moeten zo vaak op reis, dat je misschien geen tijd hebt...
Voor mijn kind heb ik altijd tijd. Ik laat het niet stelen.
Niemand steelt het. - Toch wel.
Sissi, wat doe je ? - Ik haal mijn kind.
Waar is mijn kind ?
Hiernaast. Maar je mag er nu niet bij. Ze slaapt.
De kinderkamer komt terug waar hij was.
En mijn kind neem ik nu mee.
Onmogelijk. Ze slaapt, heb ik je gezegd.
Ik zal haar niet wekken. Laat me door.
Ik voed haar op. - Ik ben de moeder.
Je bent zelf nog een kind. Ik neem de opvoeding over.
Ik denk er niet aan mijn kind af te staan.
Ik voed het op zoals ik wil.
En laat me nu bij mijn kind.
Wees verstandig, Sissi. Mama bedoelt het goed.
Schaar jij je achter je moeder ? Tegen mij ?
Ik bekijk de dingen nuchter.
Wil je niet dat ik ons kind opvoed ?
Ik heb je uitgelegd waarom.
Dan weet ik wat me te doen staat.
Sissi, blijf hier.
Kolonel.
Mijn koets. Ik reis af met u en gravin Bellegarde.
Ja, majesteit.
Wat is er ?
Ik ben zeer ontsteld. Hare majesteit is vertrokken.
Weet u waar naartoe ? - Nee.
Nam ze afscheid van de keizer ?
Nee. Zal ik zijne majesteit inlichten over haar vertrek ?
Nee, dat doe ik wel.
Misschien hebben we ons vergist.
Misschien hadden we haar bij Sissi moeten laten.
Bij een onbezonnen schepsel dat zonder een woord vertrekt ?
Ik heb je altijd voor dit huwelijk gewaarschuwd.
Laat dergelijke opmerkingen achterwege.
Verzet jij je nu ook tegen mij ? - Ik ben gelukkig met Sissi.
Zonder haar zou ik niet kunnen leven.
Vlug, postmeester. Een telegram.
Böckl, je bent weer in Ischl.
Op doorreis. Kan iemand ons horen ?
Wie ? Hier is niemand.
En daar ? - Niemand.
Hij zet altijd alles op stelten.
Ik kom voor staatszaken. Hoe telegrafeer je naar een keizer ?
Naar wie wil je telegraferen ?
Vraag niet zoveel. Telegrafeer.
Aan zijne majesteit de keizer van Oostenrijk.
Geachte majesteit...
Nee, nee. Dat kan niet.
Weg.
Aan de kabinetskanselarij. Dat is goed.
Dat hoef je niet te telegraferen.
Ik ben met hare majesteit op weg... Nee.
Stop. Terug.
Je maakt me nog gek.
Jij mij ook. Telegrafeer nou toch.
Hare majesteit is op weg naar...
... Possenhofen.
Niet zo luid.
Sissi.
Wat ben ik blij.
Dag, gravin.
Kom dan.
Waarom heb je de baby niet bij je ?
De reis zou te vermoeiend geweest zijn.
Dat begrijp ik. Waarom is Franz niet meegekomen ?
Te veel werk. Vaak zie ik hem de hele dag niet.
Ik ben blij terug te zijn. Ik leef helemaal op.
Waar is papa ? - Met de kinderen in het bos.
Ik kan nog niet geloven dat je er bent. Kom mee.
Het is fijn terug te zijn. Waar is Nene ? - Bij tante Marie in Potsdam.
Dan kan ik haar kamer nemen.
Je hebt de jouwe toch. - Nog altijd ?
Er is niets veranderd, Sissi. Kom.
Zo had ik mij haar vroegere slot voorgesteld.
Alles is nog zoals vroeger.
Verse bloemen. - Daar zorg ik altijd voor.
Zelfs mijn laatste boek ligt nog op dezelfde plaats.
Ik weet het nog goed.
En je kleren. - Mijn dirndl-jurken.
Nog altijd dezelfde wanorde ook.
Alles is precies zoals het was.
En als ik in je kamer kom, heb ik het gevoel dat je er nog bent.
Je weet niet hoe fijn het is om te weten...
... dat iemand van je houdt.
Iedereen houdt van je. Vooral Franz.
Je schreef dat hij je op handen draagt.
Ja, hij raadt al mijn verlangens.
En kan je nu al beter overweg met tante Sophie ?
Ik heb het haar nog gevraagd. - Ja, veel beter.
Goddank. Je weet niet hoe blij ik daarmee ben.
Het zou vreselijk zijn als het anders was.
Trek nu je dirndl-jurk aan.
Dan zie ik je nog zoals je was voordat je keizerin werd.
De bagage is hier, kolonel.
Laat horen dat we honger hebben.
Hertog Max en de kinderen.
Haar vader.
Ik heb zijn stem gehoord. Waar is hij ?
Daar is hij.
Is de keizer er ook ? - Nee, ik ben alleen.
Wat een fijne verrassing.
Ik ben ook blij dat ik terug ben.
Nu hebben we haar terug.
Is ze niet beeldig, Max ?
Ze ziet er niet uit als een keizerin, maar als mijn kleine Sissi.
Kom mee, meisje.
Waarom heeft Sissi ons nichtje niet meegebracht ?
Ik had haar zo graag gezien.
Ze is nog veel te klein. Zo klein dat ze niet kan lopen.
Ik had haar wel gedragen.
Ja, bent een held. Maar eerst moet je nog een paar knoedels eten.
Mijn vogels. Ik had ze toch vrijgelaten ?
Ze zijn teruggekomen.
Wie voedert ze ? - Ik.
Zou ik dat aan iemand anders overlaten ?
Weet je wie er ook terugkwam ? Je reebok.
Maar omdat jij er niet was, ging hij terug het woud in.
Wat is er toch, Sissi ? Je bent zo veranderd.
Dat denk je alleen.
Ik weet al wat je gemist hebt. Onze bossen en bergen.
Het is goed dat je gekomen bent.
Zullen we auerhaantjes gaan jagen ?
We hebben er acht. Maar niet niezen als ik ga schieten.
Zoals met dat hert van Franz - Heeft hij je dat verteld ?
Dat hert kreeg hij niet meer te pakken.
Ik beloof dat ik niet zal niezen.
Sissi is in Possenhofen. - Ze komt wel weer terug.
Nee, ik ken haar te goed. Ik ga haar halen.
Dat kan toch niet, Franz.
Net nu je zulke belangrijke besluiten moet nemen.
Sissi gaat voor. Ik ga haar halen.
Maar ik zal haar geen verwijten sparen.
Weet je nog hoe je een auerhaan nadert ?
Als hij baltst, snel naderen. Dan hoort en ziet hij niets.
Als hij ophoudt, niets doen.
En zorgen dat hij je ogen niet ziet.
Ik heb niet geniesd. Alleen zo gedaan. - Met jou ga ik niet meer op jacht.
Niet boos zijn. Hij was zo mooi, laat hem baltsen.
Goed, laat hem maar baltsen.
Het is fijn met jou in de bossen.
Vaak denk ik aan je woorden.
Wanneer je zorgen hebt, loop dat met open ogen door het woud.
Wat ? Heb je zorgen ?
Grote zorgen.
Sissi, wat is er ?
Kom, voor de dag ermee.
Ik ben hier omdat ik uit Wenen weggelopen ben.
In hemelsnaam, Sissi. Waarom ?
Ik hield het niet meer uit.
Tante Sophie kwelt me voortdurend en nu heeft ze mijn kindje weggenomen.
Ik sta altijd achter je, maar dat had je niet mogen doen.
Je bent de keizerin van Oostenrijk.
Je mag je land niet verlaten. Wat zei mama ervan ?
Ze weet het nog niet.
Ze was zo blij dat ik het hart niet had het haar te zeggen.
Vertel haar niets.
Ze zou zich onnodig zorgen maken.
Goed. Ik zeg niets, als jij dat wilt.
Thomas, weet jij nog wat de prinses...
... ik bedoel de keizerin altijd zo graag at ?
Speknoedels. - Ja. Maar die maak ik zelf.
Niemand maakt ze ook zo lekker als u.
Ik moet me haasten. Laat Walpura alles halen.
Wat heb je ?
Ik ? Niets.
Jawel, wat heb je op je lever ? - Ik heb niets op mijn lever.
Kom, kijk niet zo triest.
Ik weet het wel. Sissi heeft me alles verteld.
Wat heeft Sissi verteld ? - Van de haan.
Dat is toch niet erg, Max.
Of is er nog iets ?
Je hebt iets op je lever.
Helemaal niets. Alleen die knoedels van gisteravond.
Hoogheid, zijne majesteit de keizer van Oostenrijk.
Begroet jij hem. Ik moet me omkleden.
Dat doe je anders nooit. - Toe nou.
Wat heb je vandaag toch ?
Wat fijn. Eerst Sissi en nu jij.
Ik liet niets weten, maar je verwachtte me vast.
Nee, Sissi zei dat je te veel wek had om te komen.
Ja, maar deze pijnlijke zaak vond ik toch belangrijker dan de rest.
Welke pijnlijke zaak ? - Dat Sissi weggelopen is.
Wat ? - Heeft ze je niets gezegd ?
Geen woord. Maar waarom is ze van je weggegaan ?
Altijd hetzelfde. Ze kan niet met moeder opschieten.
En mama behandelt haar niet goed.
Maar daarom moet ze mij en het land niet verlaten.
Je hebt gelijk. Ik begrijp het ook niet.
Maar wat was de oorzaak dat ze weggelopen is ?
Ik liet mama de opvoeding van ons kind overnemen.
Wat ?
Mama en ik vonden dat het de enige oplossing was.
Heb je haar kind weggenomen ? - De kinderkamer verhuisd.
En dan zou Sissi moeten blijven ?
En het imago van het keizerlijk huis ?
Dat heeft er niets mee te maken. Men ontnam een moeder haar kind.
Elke vrouw zou hetzelfde gedaan hebben.
Jij snapt het niet. Jij bent een man.
Maar iedere moeder zal Sissi gelijk geven.
Hoe weet hij dat ik hier ben ? Van u, gravin ?
Kolonel Böckl heeft naar Wenen getelegrafeerd.
Dat is toch... - Prachtig.
Anders had hij je niet kunnen nareizen.
Dat bewijst dat hij z'n vergissing inziet. Wees lief tegen hem.
Integendeel. Ik zeg hem wat ik in Wenen heb opgekropt.
Je krijgt Sissi alleen terug als je haar niets verwijt.
Nee, ik zal haar onomwonden zeggen...
Ik ben blij je weer te hebben.
Hoe maakt ons kindje het ? - Goed.
Is ze aangekomen ? - 200 gram.
Verdraagt ze de melk ? - Prima.
Ik heb je pijn gedaan. Het spijt me zo.
Mij ook. Ik was zo dom.
Nu is alles weer goed.
Voortaan beslis jij. - Nee, jij.
Heeft u getelegrafeerd ?
Dat was geweldig van u.
Een historische daad.
Een historische daad ?
We gaan niet onmiddellijk naar Wenen.
Je moet je land leren kennen. Kärnten, Steiermark.
Om niet altijd heimwee te hebben naar jouw bergen, toon ik je de onze.
Weet je waar we beginnen ? In Tirol. - Ik verheug me al.
Nog nooit heb ik zoiets moois gezien.
Prachtig, niet ?
Onder de wolken ligt Innsbruck.
En daar de Havik.
Waarom moet ik eigenlijk rijden ? - Anders is het te zwaar voor je.
En onze bergtochten met Papilli ? Hij zei altijd:-
Neem een voorbeeld aan de gemzen. Geen berg te hoog, geen pad te smal.
Zie je dat kruis ?
Let op. Je zult wat zien.
Sissi, blijf hier. Je hebt geen bergschoenen.
Niet nodig.
Voorzichtig, majesteit.
Wat een prachtmeid, ik bedoel prachtkeizerin.
Franz, gemzen. - Ja, ik kom.
Hij klimt er ook op.
Je klautert even goed als ik.
Waar zijn de gemzen ? - Daar. Zie je ?
Er zitten goede bokken bij.
Zie je dat jong ?
Ze hebben ons geroken.
Jammer, nu vluchten ze.
Een edelweiss.
Daar, op de rotsen. Ik pluk hem voor je.
Het is veel te gevaarlijk, Franz. - Wat doet hij nu ?
Een edelweiss plukken. Zoals de kinderen.
Is hij nog boven ? - Voorlopig wel.
Ik heb hem.
Ik kom.
Wat een angst heb ik uitgestaan.
Er komt onweer. - Met zo'n blauwe lucht.
Het gaat snel hier. Zie je hoe vlug de wolken vliegen ?
Is er een berghut in de buurt ?
Ja, maar de waard zal niet blij zijn.
Als hij wist dat u kwam, had hij iets lekkers klaargemaakt.
Dan blijven we incognito. - En eten we wat hij heeft.
Ik dit soort hutten heb vaak gelogeerd.
En er citer gespeeld, maar niet zo vals als hij.
Luister. Hij zit er weer naast.
Heb je het gehoord ?
Hier is wat te bikken.
Ziet er heerlijk uit. Zit er spek in ? - Natuurlijk zit er spek in.
En de borden ? - Je hebt de schotel toch ?
Wat moet je drinken ? - Melk ?
Hebben we niet. De geit is niet naar huis gekomen. Rotbeest.
Pardon ? - De geit is er niet.
Nog wat zout ? Het rotbeest is weer koppig.
Wat heeft u te drinken ? - Rooie kan je hebben. En jajem.
Rooie wil ik wel proberen, maar ik weet niet wat het is.
Je verstaat je eigen landgenoten niet. Schaam je.
Rooie is rode wijn en jajem is brandewijn.
Een rooie graag, waard.
En een jajem. Heeft u gentiaan ? - Ik kom al.
Breng op. Jij bent me er eentje.
Is dat alles ?
Nee, kunnen we enkele dagen bij u logeren ?
O ja, fijn.
Boven is er nog plaats, maar je moet zelf schoonmaken.
Dat is goed.
Met Papili sliepen we vaak in berghutten.
En dan maakte ik het ontbijt klaar.
Je bent een volmaakt huisvrouwtje. - Reken maar.
Het onweer is voorbij, majesteit.
Dat is vlug.
Kijk, een regenboog.
Boven de vallei.
De gids zegt dat we moeten terugkeren om voor het donker in het dal te zijn.
We blijven nog enkele dagen hier.
Hier ? In deze primitieve hut.
Laat de bagage brengen en zorg dat we niet gestoord worden.
Hier is niet eens water.
Maar wel jajem. Proost, kolonel. Drink op, voor de terugweg.
Ben je gek, Böckl ? We zijn hier incognito.
Doe zoals de mensen hier.
Stap je al op ?
De mazzel.
Ik ben blij dat je op het idee kwam om even te leven zoals iedereen.
Ik ook. - Het wordt heerlijk.
Morgen staan we vroeg op. In de bergen is de morgen het mooist.
Dat weet ik.
Franz, het heeft gesneeuwd.
Midden in de zomer.
Dat heb thuis nooit gezien.
Dat geloof ik. - We gaan sneeuwballen gooien.
Die wolken. - Zo mooi.
Zoals je nu bent, wil ik je altijd hebben.
Ver weg van je regeringswerk en de politiek.
Jij bent geen keizer en ik geen keizerin.
Alleen het volmaakte huisvrouwtje.
Mijn god, ik heb nog veel te doen.
Waarom spuug je zo ?
Zo hoort het. Thomas heeft het me geleerd.
Hoe meer je spuugt, hoe mooier ze glanzen.
Dat zeggen we niet tegen mama. - Nee, dat is ons geheim.
Wat is er tijdens onze afwezigheid gebeurd ?
Het nieuws van het vertrek van de keizerin heeft zich in Wenen verspreid.
Dacht ik al.
Men zegt dat hare majesteit niet te verzoenen is met aartshertogin Sophie.
Wat heeft u gedaan om dat gerucht te weerleggen ?
Dat is alleen mogelijk wanneer uwe majesteit...
... met beide dames in het openbaar verschijnt.
U heeft gelijk, excellentie.
Ik geloof dat niet alles in orde is.
Dat merken we morgen met de Hongaarse delegatie.
Ik had gedacht dat de keizerin alleen zou zijn.
Ik ook. - Zwijg.
Zie je dat het geroddel was. Geen spoor van ruzie.
Heb je met je moeder gesproken ?
Ja, maar zonder resultaat.
Dat dacht ik wel. Alles blijft bij het oude.
Ze dreigt weg te gaan als het kind haar niet wordt toevertrouwd.
En wat heb je geantwoord ? - Ik wist niet wat ik moest zeggen.
Dan zal ik het je zeggen.
Zij kan blijven, maar ik vertrek. Voorgoed.
Vergeet je dan hoe gelukkig we onlangs nog waren ?
Nee, ik vergeet niets.
Maar wij beiden blijken niet lang gelukkig te mogen zijn.
Dat is ons noodlot.
Zijn de schoenen gepakt ? - Nee, gravin.
Vooruit dan. - Moet dit ook mee ?
Ja, dat moet ook mee. En het roze ook.
Je bent dus naar Wenen gekomen om te ruziën ?
Nee, Sophie. Alleen om te praten.
Gewoon om te praten. Van moeder tot moeder.
Ik ben onze jeugd niet vergeten.
Ik weet dat je een goed hart hebt...
... en dat het leven en de politiek je zo hard gemaakt hebben.
Je hebt moeten vechten voor een doel, voor je kind.
Je hebt de troon verzaakt voor Franz Joseph.
Omdat je van hem houdt en hem gelukkig wilt maken.
Neem hem dan het mooiste geluk niet af.
De liefde van zijn vrouw.
Sissi houdt van Franz. Je moet haar toch dankbaar zijn ?
Ludovika, denk niet dat ik Sissi niet mag.
Ik ken haar goede eigenschapen.
Ik heb de opvoeding van de kleine Sophie niet op me genomen...
... om Sissi te kwetsen, maar omdat ze zelf nog een kind is.
Vrouwen van onze leeftijd kunnen dat nu eenmaal beter.
Een kind hoort bij zijn moeder.
En een keizerin bij de keizer.
Franz Joseph moet nu veel reizen voor zijn land.
Sissi moet bij hem zijn en niet in een kinderkamer.
Het een sluit het ander toch niet uit.
Wees toch verstandig, Sophie. Maak geen fouten.
Je mag me niet in de steek laten.
Ik heb nu al m'n kracht en concentratie nodig.
Tsaar Nicolaas wil me tot een oorlog dwingen.
Ook Frankrijk zet me het mes op de keel. Ik heb je nodig.
Ik heb je hulp nodig.
Je raad.
Bij de Hongaren heb je bewezen dat je begrip...
... sterker is dan heel mijn leger.
Zonder jou was er geen verzoening...
... en zou ik niet tot koning van Hongarije worden gekroond.
Je spreekt over kroningen en verzoeningen, niet over ons kind.
Je ziet mij als keizerin, maar nooit als de moeder van je kind.
Nee, maar sommige dingen zijn belangrijk voor ons land.
Wat is er ?
De ordonnans van uwe majesteit wijst erop...
... dat de Hongaarse delegatie over een half uur aantreedt.
Ja, zeg dat ik kom.
Sissi, jij moet je ook klaarmaken.
Reken niet op mij. Ik ben er niet toe in staat.
Dat kan toch niet.
Je weet wat het voor ons betekent.
Voor mij betekent het niets.
Sissi, je bent keizerin van Oostenrijk. Vergeet dat toch niet.
Ik moet gaan. Het is tijd.
Tot ziens, Sissi.
Vaarwel, Franz.
De koffers zijn klaar, majesteit.
Wanneer dacht u te vertrekken ?
Binnen het uur. Maar laat me nu even alleen.
Ik verneem dat de keizerin niet deelneemt...
... aan de ontvangst en straks afreist.
Dat is toch niet mogelijk.
Helaas. Ik weet het van gravin Bellegarde.
Een meningsverschil met de keizerin-moeder om het kind.
Ik moet de keizerin spreken.
Maar hoe zou je dat doen ? - Ik ga naar haar toe.
Ga voor. Jij kent de weg.
Maar je kunt toch niet onaangemeld...
Ik moet het erop wagen. Er staat te veel op het spel.
Wijs me de weg.
Neem me niet kwalijk. Graaf Andrassy is hier.
Hij verzoekt dringend om een audiëntie.
Heeft u hem niet gezegd dat ik niemand kan ontvangen ?
Ja, maar hij liet zich niet afwijzen.
Laat hem binnen.
Majesteit, vergeef me dat ik me zo opdring...
... maar ik vernam dat u de Hongaarse delegatie niet kon spreken.
Ik heb mijn redenen.
Ik ben ervan overtuigd dat ze gegrond zijn...
... maar ik verzoek u op uw besluit terug te komen.
Dat kan helaas niet.
Majesteit, sinds Maria-Theresia heeft het Hongaarse volk lang gewacht...
... op een mens in dit hof die het kan vertrouwen.
Die het waard is ervoor te leven en te sterven.
We zijn hier niet voor de keizer van Oostenrijk...
... maar voor onze toekomstige koningin. U moet komen.
Ook al is het een offer.
Graaf Andrassy, dring niet aan. Ik kan niet komen.
Wat moet ik toch doen ?
Het is hard, maar je mag je man niet in de steek laten.
Vooral omdat hij van je houdt.
Je hebt een taak en daarom moet je jezelf overwinnen.
Komt ze ? - Nee.
Is de delegatie verzameld ?
Hare majesteit is er nog niet.
Ze zal waarschijnlijk niet komen.
Heeft u nog verdere bevelen ?
Ik ben blij dat je er bent.
En ik kan jou ook gelukkig maken.
Mama heeft ingezien dat het kind bij haar moeder hoort.
Franz, is dat waar ?
Ja, ze heeft bevolen de kinderkamer weer te verhuizen.
Wie heeft dat bevolen ? - Hare hoogheid.
Sophie, dat je dat gedaan hebt.
Ik groet de Hongaarse afgezanten en heet ze welkom.
Het Hongaarse volk, waarvoor ik hier spreek...
... vraagt dat hare majesteit de kroning van uwe majesteit zal bijwonen...
... om tegelijk tot koningin van Hongarije te worden gekroond.
Deze wens stemt ook overeen met mijn wens.
Ik dank de voorzienigheid voor mijn echtgenote...
... die de gave bezit een volk voor haar te winnen.
Afgezanten van het Hongaarse volk, ik verzoek de keizerin...
... op uw vraag te antwoorden.
Met vreugde ga ik op uw verzoek in.
Dank en groet het Hongaarse volk in mijn naam.
Ik verheug me al op de reis naar het mooie Hongarije.
Van overal zijn brave Hongaren hierheen gekomen...
... om met de aarde die zij meebrachten een heuvel op te werpen...
... waarop onze toekomstige koning de eed van trouw zal afleggen.
God zegene onze toekomstige koning...
... ons geliefde Hongarije en onze heilige grond.
Wat een onmetelijk land.
Het reikt tot aan de hemel.
Tot aan de goede God.
Dit grote land heb jij veroverd.
Met je hart.
En die kudden. Net als op de prenten van Dr. Falk.
Kijk dan, Franz.
Die snaterende ganzen.
Ik beloof bij God, de Almachtige...
... Hongarije tegen alle vijanden te beschermen.
Komen ze van oost, zuid, west of noord.
Als koningin beloof ik mijn land te dienen.
De liefde van een volk heeft mij tot zijn koningin gemaakt.
Ik zal dit volk liefhebben en alles doen...
... om het gelukkig te maken.